Çıplak  gözle  zor  görülebilen  çok  küçük
yapıların  özel ameliyat  mikroskobunun büyütücü
etkisinden   faydalanılarak  ve  çok   ince  aletler
kullanılarak   ameliyat   edilmesine   mikrocerrahi
denilmektedir.  Bu teknik  sayesinde  çıplak gözle
zor görülebilen  iğne ve  iplikler  kullanılarak çapı
1mm den daha  küçük  damar ve sinirler  ameliyat
edilebilirler. Böylece kopan el, kol, ayak, bacak gibi organlar  yerine  takılabilmekte  ve çok ince sinir liflerinin onarılması ile yerine takılan uzvun hissetmesi ve yeniden hareket etmesi sağlanabilmektedir. Ayrıca mikrocerrahi teknik sayesinde serbest doku nakilleri yapılabilmektedir. Böylece dokular damar ve sinirleri ile birlikte nakledildiğinden canlılıklarını ve fonksiyonlarını korumakta ve mükemmel sonuçlar alınabilmektedir.

        Mikrocerrahinin gelişmesi kolay olmamıştır. Mikrocerrahi yöntemlerin henüz gelişmediği dönemlerde kopan vücut parçasının yerine dikilmesi hekimlerin hayal gücünü zorlayan önemli düşlerinden birisini oluşturmuştur. Yapılan başarısız girişimler bir yandan umutsuzluğa neden olurken bir yandan da ileri araştırmaları körüklemiş ve ilk kol replantasyonu 1964 yılında gerçekleştirilmiştir. Boston'lu Dr. Malt bir çocuğun tam kopuk kolunu yerine takarak klinik uygulamanın öncüsü olmuştur. Tıp tarihinin kilometre taşlarından birini oluşturan bu girişimden sonra mikrocerrahi yöntemler süratle gelişmiş, bilgi ve deneyim inanılmaz bir süratle yoğunlaşmıştır. Günümüzde artık parmak ucu kadar küçük bir vücut parçası bile yerine dikilebilmektedir.

         Ülkemizde ilk kez kopan bir parmağın yerine takılması 1978 yılında gerçekleştirilmiştir. 1980 yılında Fransız Pasteur Hastanesi 24 saat hizmet ilkesi ile çalışan ilk mikrocerrahi merkezi olmuştur. 1991 yılında Fransız Pasteur Hastanesi'nin kapatılmasından sonra Aksaray Vatan Hastanesinde İstanbul El Cerrahisi ve Mikrocerrahi Merkezi (İECMM) kurulmuştur.